TWÓJ KOSZYK

Ile ja się wyczekałam na to, by dokończyć Czerwień. Pochłonęłam i czuję niedosyt. Genialna jak dla mnie fabuła, dobra narracja, nie ma czegoś co wkurza mnie w większości książek Pisarzy- możemy sami odkrywać następne elementy układanki, nie obawiając się, że na końcu autor opiszę wszystko jak idiocie o co chodziło. Wszystko super, ale...no właśnie, ale. Czytałam i czytałam i nie wczułam się. Brakowało mi bardziej realistycznych opisów. Może takie są tylko moje odczucia, nie mówię, że nie. ALE mogę ją spokojnie polecać, bo to jedna z perełek na tej stronie:))



Udanej lektury pozostałym czytelnikom:))

Wkleje tutaj, jakby komuś się nie chciało skakać po linkach.



Wrzucając na monitor książkę “Czerwień” miałem w głowie wizje powieści sensacyjnej z elementami magii/mistycyzmu lub horroru. Jednakże po kilku stronach upewniłem się w przekonaniu że jednak zostałem zmylony okładką (notabene całkiem fajną). Mamy wedle mojej oceny do czynienia z powieścią detektywistyczną osadzoną w świecie w którym przeplata się rzeczywistość z elementami okultyzmu i religii.

Powieść opowiada historię Vladana i Damiena Hart’ów i jest ona przedstawiona w postaci przywodzącej na myśl retrospekcję. Zdarzenia z pierwszych kilku stron są punktem wejścia do całej intrygi, czytelnik poznaje powoli co i dlaczego się wydarzyło naprzemiennie poszerzając swoją wiedzę o losach dwójki głównych bohaterów. W ostatniej scenie wyjaśnia się wiele ale nie wszystko, zostawiając furtkę do kontynuacji. Postacią poboczną przewijającą się przez całą fabułę jest demon Gabriel, muszę powiedzieć że najbardziej przypadł mi on do gustu, pomimo że nie wnosił do fabuły zbyt wiele. Inne postacie przewijają się przez książkę epizodycznie wypełniając tylko swoje pojedyncze zadania po czym gasną. Jeśli czytelnik szuka wątków pobocznych wplecionych w fabułę to niestety takowych nie uraczy, szkoda bo świat zarysowany w książce daje takie możliwości.

Patrząc na warsztat literacki autorki muszę przyznać się że czytałem powieść przyjemnie zaskoczony. Język płynny i bogaty, brak powtórzeń i błędów irytujących w wielu książkach dostępnych w postaci papierowej, a co dopiero elektronicznej. Mimo kilku potknięć edytorskich (źle złamane akapity) całość oceniam wysoko. Jedynym mankamentem który raził mnie strasznie jest oprawa graficzna wewnątrz książki. Odręczne rysunki wykonane na mój gust ołówkiem HB kaleczyły ostateczne dzieło. Można by je uznać za szkice robocze które pod żadnym pozorem nie powinny pojawić się w wersji ostatecznej, a już na pewno nie w takim stylu.

Podsumowując całość, mogę śmiało powiedzieć że książka jako debiut jest dobra. Nie jest wybitna, ale za to nie odrzuca i nie nudzi. Pomysł na spójny świat zaprezentowany na stronach przemawiał do mnie, jednakże jako całość nie wciągał… nie czułem “głodu tego co będzie za chwilę”. Rozterki głównej bohaterki były dla mnie raczej mdłe, a chęć do zgłębienia tajemnicy raczej wymuszona ogólnym zamysłem. Mam niedosyt jeśli chodzi o niektóre postacie, mogły być bardziej dopracowane i pojawiać się w co najmniej kilku miejscach. Krótkie dialogi według mnie upodabniają fabułę powieści do gry RPG w której to bohater podchodzi do kolejnego NPC’a i w kilku zdaniach przesuwa się w grafie rozgrywki do kolejnego węzła. Mam nadzieje że kolejne pozycje pani Anny Teodorczyk wyewoluują na mocne pozycje polskiego SF.



Tyle na ten moment, powodzenia w kolejnych projektach.

Kolejna recenzja Czerwieni, tym razem "Okiem szalonego programisty", czyli znanego nam tu tostera.



http://dev.thetosters.pl/



Zapraszam!!

Pełną recenzję książki można przeczytać na stronie:



http://mojerecenzjeksiazek.blog.onet.pl/Czerwien,2,ID433958774,n

O książce i autorce można przeczytać w sierpniowym @tramncie: http://wydaje.pl/ebooks/show/338/trament--elektroniczny-magazyn-literacki-nr



Powodzenia :)